复句式成语大全
- yī nián bèi shé yǎo shí nián pà jǐng shéng一年被蛇咬，十年怕井绳
- nù cóng xīn tóu qǐ è xiàng dǎn biān shēng怒从心上起，恶向胆边生
- yīng huà wéi jiū zhòng niǎo yóu wù qí yǎn鹰化为鸠，众鸟犹恶其眼
- dù zhuó pōu liáng zhù wén méng zǒu niú yáng蠹啄剖梁柱，蚊虻走牛羊
- yī dù zhāo shé yǎo pà jiàn duàn jǐng suǒ一度著蛇咬，怕见断井索
- zhǐ tīng lóu tī xiǎng bù jiàn rén xià lái只听楼梯响，不见人下来
- rén miàn zhú gāo dī shì qíng zháo lěng nuǎn人面逐高低，世情着冷暖
- liú dé qīng shān zài yī jiù yǒu chái shāo留得青山在，依旧有柴烧
- shàng wú piàn wǎ xià wú zhuó zhuī zhī dì上无片瓦，下无卓锥之地
- nìng wéi tài píng gǒu mò zuò lí luàn rén宁为太平狗，莫作离乱人
- rèn cóng fēng làng qǐ wěn zuò diào yú chuán任从风浪起，稳坐钓鱼船
- xiān xià shǒu wéi qiáng hòu xià shǒu zāo yāng先下手为强，后下手遭殃
- chī dé kǔ zhōng kǔ fāng wéi rén shàng rén吃得苦中苦，方为人上人
- shān shàng wú lǎo hǔ hóu zǐ chēng dà wáng山上无老虎，猴子称大王
- xián shí bù shāo xiāng jí lái bào fó jiǎo闲时不烧香，急来抱佛脚
- hǎi kuò cóng yú yuè tiān kōng rèn niǎo fēi海阔从鱼跃，天空任鸟飞
- yī nián bèi shé yǎo sān nián pà jǐng shéng一年被蛇咬，三年怕草绳
- zhǐ zhī qí rán ér bù zhī qí suǒ yǐ rán只知其然，而不知其所以然
- yǐ qí rén zhī dào huán zhì qí rén zhī shēn以其人之道，还治其人之身
- yǐ néng wèn yú bù néng yǐ duō wèn yú guǎ以能问于不能，以多问于寡
- xué rán hòu zhī bù zú jiāo rán hòu zhī kùn学然后知不足，教然后知困
- shí wǔ gè diào tǒng dǎ shuǐ qī shàng bā xià十五个吊桶打水，七上八下
- shí wǔ gè diào tǒng dǎ shuǐ qī shàng bā luò十五个吊桶打水，七上八落
- yán luó wáng miàn qián xū méi fàng huí de guǐ阎罗王面前须没放回的鬼
- yán zhī zhě wú zuì wén zhī zhě zú yǐ jiè言之者无罪，闻之者足以戒
- tài shān bù ràng tǔ rǎng gù néng chéng qí dà泰山不让土壤，故能成其大
- rén bù kě mào xiàng hǎi shuǐ bù kě dǒu liáng人不可貌相，海水不可斗量
- tài shān bù cí tǔ rǎng gù néng chéng qí gāo泰山不辞土壤，故能成其高
- tài shān bù ràng tǔ rǎng gù néng chéng qí gāo泰山不让土壤，故能成其高
- yī bù èr shí sì shǐ bù zhī cóng hé shuō qǐ一部二十四史，不知从何说起
- jī quǎn zhī shēng xiāng wén lǎo sǐ bù xiāng wǎng lái鸡犬之声相闻，老死不相往来
- zhū bā jiè chī rén shēn guǒ quán bù zhī zī wèi猪八戒吃人参果，全不知滋味
- shě dé yī shēn guǎ gǎn bǎ huáng dì lā xià mǎ舍得一身剐，敢把皇帝拉下马
- sān gè chòu pí jiàng hé chéng yī gè zhū gě liàng三个臭皮匠，合成一个诸葛亮
- yùn chóu wéi wò zhī zhōng jué shèng qiān lǐ zhī wài运筹帷幄之中，决胜千里之外
- rú rù zhī lán zhī shì jiǔ ér bù wén qí xiāng如入芝兰之室，久而不闻其香
- rú rù bào yú zhī sì jiǔ ér bù wén qí chòu如入鲍鱼之肆，久而不闻其臭
- jí yǐ qí rén zhī dào huán zhì qí rén zhī shēn即以其人之道，还治其人之身
- pīn dé yī shēn guǎ gǎn bǎ huáng dì lā xià mǎ拼得一身剐，敢把皇帝拉下马
- rén wú yǒu qiān rì hǎo huā wú yǒu bǎi rì hóng人无有千日好，花无有百日红
- shàng wú piàn wǎ zhē shēn xià wú lì zhuī zhī dì上无片瓦遮身，下无立锥之地
- zhōng chén bù shì èr jūn liè nǚ bù gēng èr fū忠臣不事二君，烈女不更二夫
- dà jiàng néng yǔ rén guī jǔ bù néng shǐ rén qiǎo大匠能与人规矩，不能使人巧
- tiān yǒu bù cè fēng yún rén yǒu zàn shí huò fú天有不测风云，人有暂时祸福
- xiào mà yóu tā xiào mà hǎo guān wǒ zì wéi zhī笑骂由他笑骂，好官我自为之
- zhǐ zhǔn zhōu guān fàng huǒ bù zhǔn bǎi xìng diǎn dēng只准州官放火，不准百姓点灯
- yù wén wáng shī lǐ yuè yù jié zhòu dòng gān gē遇文王施礼乐，遇桀纣动干戈
- tiān yǒu bù cè fēng yún rén yǒu dàn xī huò fú天有不测风云，人有旦夕祸福
- zhǐ zhǔn zhōu guān fàng huǒ bù xǔ bǎi xìng diǎn dēng只准州官放火，不许百姓点灯
- nèi jǔ bù shī qí zǐ wài jǔ bù shī qí chóu内举不失其子，外举不失其仇
- zhǐ xǔ zhōu guān fàng huǒ bù xǔ bǎi xìng diǎn dēng只许州官放火，不许百姓点灯
- zì xǔ zhōu guān fàng huǒ bù xǔ bǎi xìng diǎn dēng自许州官放火，不许百姓点灯
- quán tóu shàng lì dé rén gē bó shàng zǒu dé lù拳头上立得人，胳膊上走得路
- xiān yōu shì zhě hòu lè xiān ào shì zhě hòu yōu先忧事者后乐，先傲事者后忧
- quán tóu shàng lì dé rén gē bó shàng zǒu dé mǎ拳头上立得人，胳膊上走得马
- xì fǎ rén rén huì biàn gè yǒu qiǎo miào bù tóng戏法人人会变，各有巧妙不同
- zhōng chén bù shì èr jūn zhēn nǚ bù gēng èr fū忠臣不事二君，贞女不更二夫
- zhuō jiān jiàn shuāng zhuō zéi jiàn zāng shā rén jiàn shāng捉奸见双，捉贼见赃，杀人见伤
- héng méi lěng duì qiān fū zhǐ fǔ shǒu gān wéi rú zǐ niú横眉冷对千夫指，俯首甘为孺子牛
- chén zhōu cè pàn qiān fān guò bìng shù qián tóu wàn mù chūn沉舟侧畔千帆过，病树前头万木春
- nìng jiào wǒ fù tiān xià rén xiū jiào tiān xià rén fù wǒ宁教我负天下人，休教天下人负我
- xiān tiān xià zhī yōu ér yōu hòu tiān xià zhī lè ér lè先天下之忧而忧，后天下之乐而乐
- yuè ér wān wān zhào jiǔ zhōu jī jiā huān lè jī jiā chóu月儿弯弯照九州，几家欢乐几家愁
- pín jiàn zhī zhī bù kě wàng zāo kāng zhī qī bù xià táng贫贱之知不可忘，糟糠之妻不下堂
- wù yǐ è xiǎo ér wéi zhī wù yǐ shàn xiǎo ér bù wéi勿以恶小而为之，勿以善小而不为
- pín jiàn zhī jiāo bù kě wàng zāo kāng zhī qī bù xià táng贫贱之交不可忘，糟糠之妻不下堂
- tà pò tiě xié wú mì chù dé lái quán bù fèi gōng fu踏破铁鞋无觅处，得来全不费工夫
- yǎ zǐ màn cháng huáng bǎi wèi zì jiā yǒu kǔ zì jiā zhī哑子漫尝黄柏味，自家有苦自家知
- tà pò máng xié méi mì chù dé lái quán bù fèi gōng fū踏破芒鞋没觅处，得来全不费工夫
- zhuó yì zāi huā huā bù fā wú yì chā liǔ liǔ chéng yīn着意栽花花不发，无意插柳柳成荫
- gè rén zì sǎo mén qián xuě mò guǎn tā rén wǎ shàng shuāng各人自扫门前雪，莫管他人瓦上霜
- gè rén zì sǎo mén qián xuě mò guǎn tā jiā wǎ shàng shāng各人自扫门前雪，莫管他家瓦上霜
- yī dǒu mǐ yǎng gè ēn rén yī dàn mǐ yǎng gè chóu rén一斗米养个恩人，一石米养个仇人
- píng shēng mò zuò kuī xīn shì bàn yè qiāo mén bù chī jīng平生莫做亏心事，半夜敲门不吃惊
- píng shēng bù zuò kuī xīn shì yè bàn qiāo mén bù chī jīng平生不作亏心事，夜半敲门不吃惊
- nìng dāng yǒu rì chóu wú rì mò dài wú shí sī yǒu shí宁当有日筹无日，莫待无时思有时
- xiān yōu shì zhě hòu lè shì xiān lè shì zhě hòu yōu shì先忧事者后乐事，先乐事者后忧事
- gè rén zì sǎo mén qián xuě xiū guǎn tā rén wǎ shàng shuāng各人自扫门前雪，休管他人瓦上霜
- pò wū gēng zāo lián yè yǔ lòu chuán yòu zāo dǎ tóu fēng破屋更遭连夜雨，漏船又遭打头风
- féng rén qiě shuō sān fēn huà wèi kě quán pāo yī piàn xīn逢人且说三分话，未可全抛一片心
- cháng jiāng yǒu rì sī wú rì mò dài wú shí sī yǒu shí常将有日思无日，莫待无时思有时
- zhì yù yuán ér xíng yù fāng dǎn yù dà ér xīn yù xiǎo智欲圆而行欲方，胆欲大而心欲小
- yǒu yuán qiān lǐ lái xiāng huì wú yuán duì miàn bù xiāng féng有缘千里来相会，无缘对面不相逢
- jìn rén ruò jiāng jiā zhū xī tuì rén ruò jiāng zhuì zhū yuān进人若将加诸膝，退人若将坠诸渊